İNSAN KALİTESİ ÜZERİNE KIYMETLİ SÖZLER

 

 

 

İNSAN KALİTESİ ÜZERİNE KIYMETLİ SÖZLER

Kaliteli insan yukarı doğru, kalitesiz insan aşağı doğru gelişir. ( Konfüçyüs)

Asil insan idare eder, aciz insan şikayet eder, basit insan iftira eder, dürüst insan sabreder. (Anonim)

Büyük kafalar fikirleri, orta kafalar hadiseleri, küçük kafalar kişileri konuşurlar. (Voltaire)

Bilgi, büyük adamı alçakgönüllü yapar, normal adamı şaşırtır, küçük adamı kibirlendirir. (Brigitte)

Kurnaz insan okumayı küçümser, basit insan hayran olur, akıllı insan yararlanır. (Francis Bacon)

Eğer kişi, akıllı ve çalışkan ise, TAKDİR ETMELİYİZ. Akıllı ve tembel ise, İKAZ ETMELİYİZ. Akılsız ve çalışkan ise, DİKKAT ETMELİYİZ.  Sakınılması gereken şey ise, TEMBELLİKTİR. (Hem akılsız, hem de tembel ise, sizce ne etmeliyiz?... Sizce de tartışmaya değmez mi? st)

Bildiğini bilenin arkasından gidiniz, bildiğini bilmeyeni uyarınız, bilmediğini bilene öğretiniz, bilmediğini bilmeyenden kaçınız. (Konfüçyüs)

İnsanlar bildiklerini uygulama şekline göre dörde ayrılırlar. 1) Bilen ve yapanlar. 2) Bilen ama yapmayanlar. 3) Yapan ama bilmeyenler. 4) Yapmayan ve bilmeyenler. Bilen ve yapanlara"bilinçli başarmış kişi", diyebiliriz. Bilen ama yapmayanlar ise "ataletli", insanlardır. Yapan ama bilmeyenler ise, "harala gürele bir şey başarmaya çalışan kesimdir". Yapmayan ve bilmeyenler ise, "başarısız insan, sınıfını oluştururlar"   (forumacil.com alıntı)

Kaliteli insan, susuşunda asil, konuşmasında kendini dinleten, dinleyişinde karşısındakine ışık saçan, oturuşunda - kalkışında hanımefendi / beyefendi, kendisini bilgilerle geliştirmiş, davranışlarının yerini ve zamanını ayarlayabilen, kişidir. (incefikirler.com alıntı)

Baskı ve şiddet, insanı riyakar / ikiyüzlü yapar. Özgürlük, insanı riyakar - ikiyüzlü - bağnaz insan yapar mı? (Tartışmaya değmez mi? st)

"Eğer bir ülkede düşünceyi açıklama özgürlüğü tam anlamıyla kurulmamışsa, o ülkede ahlak olmaz. Herkes maske takar ve gittikçe ahlak düşmeye başlar" (Sami SELÇUK)

Kibri terk etmeden, cehalet elbisesinden sıyrılamayız. (Alıntı)

Küçük insanlar geçmişi, büyük insanlar geleceği konuşur. (Oğuz Berk)

Sıradan insanların hevesleri, büyük insanların idealleri vardır. (Washington Irving)

Budala ile tartışma, dışarıdan bakanlar farkı anlamayabilirler. (Batı'dan bir deyim)

Para her kapıyı açar, diyenlerin, para için çalmayacakları kapı yoktur. (Sir George Saville)

Bir kişi, beş yılını bir kurumda çalışıp, rehavete düşmemişse, (kaşarlanmamışsa) olgunlaşma yolundadır.  Akıllı lider! / yönetici! böyle kişiyi  fark eder ve takdir eder. (st)

İnsanlar hayalleriyle yaşarlar ve biraz yaşamaya başlayınca, tüm hayallerini kaybederler. (Voltaire)

Dünya sizin için bir şaheser olsun ve dünyaya şaheserler sunun. (Talat Sait Halman)

Eğitilmişlerin umutları, hiç bir şey öğrenmeyenlerin zenginliğinden daha güçlüdür. (Demokritos)

 

kültürsanat     10.08.2010 09:47:28

HALİFELERİN BAL TEFSİRİ

Halifelerin Bal Tefsiri

 

HALİFELERİN BAL TEFSİRİ
Bir gün Hz. Ali Efendilerimiz gazadan geldiler, Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman efendilerimiz İmam-ı Ali’nin hanesine geldiler ve Gazanınız mübarek olsun ALLAH'ın Arslanı dediler. Hz. Ali’ye bir kalaylı tasla bal getirdiler ve buyurun dediler.

Hz. Ebu Bekir mübarek elini uzattı gördü ki balın içinde bir kıl var. Kılı almak için elini uzattı Hz. Ömer kılı aldırmadı, dedi ki: Bizler Rasülü Ekrem'in vezirleriyiz. Fatima tüzzehra Radiyallahu Anha belki bizleri tecrübe için koymuştur. Dördümüz üç tenvir edelim birden.

Hz. Ebu Bekir Efendimiz buyurdular:
Namaz kılanların kalbi nurludur bu tastan. Dünya endişesini gönlüne getirmeden, namaz kılmak tatlıdır bu baldan. Şeriatın hükmü incedir bu kıldan.

Ondan sonra, Hz. Ömer Efendimiz buyurdular:
Misafir seven hane sahiplerinin kalbi nurludur bu tastan, misafirli sofra tatlıdır bu baldan. Misafirin kalbi incedir bu kıldan.

Ondan sonra Hz. Osman Efendimiz buyurdular:
Alimlerin kalbi nurludur bu tastan. Alimlerle sohbet etmek tatlıdır bu baldan, Kur’an-ı Kerim’in manası incedir bu kıldan.

Ondan sonra Hz. Ali efendimiz buyurdular:
Gazaya giden gazilerin kalbi nurludur bu tastan. Alkanlara boyanıp kafirlerle cenk etmek tatlıdır bu baldan. Kul hakkını üzerine geçirmeden, haram yemeden hanesine dönmek incedir bu kıldan.

Hz. Ali Efendimizden sonra, Hz. Fatima validemiz, Bende bir tenvir edeyim dediler:
Erkeğini karşılayanın kalbi nurludur bu tastan, Erine cefa etmeden, güzelce geçinmek tatlıdır bu baldan. Kocasının hakkını yerine getirmek ve kendinden razı etmek incedir bu kıldan.

Ondan sonra, Resülü Ekrem Efendimize haber verdiler. Efendimiz, bende tenvir edeyim dediler: ve buyurdular:
Ümmetimin kalbi nurludur bu tastan .Kevser şarabı tatlıdır bu baldan. Şeriatın yolu incedir bu kıldan.

Efendimizden sonra, Hak Teala Celle Celaluhu, Cebrail Aleyhisselamı gönderdi. Cebrail Aleyhisselam buyurdular ki:
Kardeşim ya Muhammed! Senin mührün nurludur bu tastan. Yarın kıyamet gününde ümmetine şefaat etmek tatlıdır bu baldan. Sırat köprüsü incedir bu kıldan.

Ondan sonra, Resulullah Efendimiz el kaldırıp huzurunda dua ettiler. Yarabbi, bu bal tefsirini dinleyince (200) Peygamber sevabını senden dilerim. Çar-i Yar-i Güzin Efendilerimiz'de amin dediler. Hak Teala’dan hitap geldi:

Habibim ya Muhammed! Senin ümmetin bu bal tefsirini okursa, yahut yazdırıp üzerinde taşırsa veya yazdırıp ümmetine hediye ederse, İzzeti Celalim hakkı için ümmetine (200) Peygamber sevabını veririm.

Bu bal tefsirini her kim her gün okumaya devam ederse, katiyen dünya darlığı görmez, fakru- zarurete düşmez ve ölür iken hüsnü hatmiye nasip olur. Ahirete iman ile gider ve gelecek bütün kaza ve belalardan kendini Cenab-ı Hak muhafaza eder. (amin)

kültürsanat     20.06.2010 16:50:16

NE OL, NE OLMA

kültürsanat     20.06.2010 15:35:48

TACİRLER İÇİN HADİSLER

kültürsanat     20.06.2010 15:33:40

NASİHAT

NASİHAT

Dünyada dost ister isen, Hazreti Allah yeter

Mürşidi kamil ister isen, Hazreti Kur'an yeter

Delil ister isen, Hazreti Muhammet yeter

Meşgul olmak ister isen, ibadet yeter

İbret almak ister isen, ölüm yeter

Zengin olmak ister isen, kanaat yeter

Bunlarda yetmez der isen, nari cehennem yeter

Kaderde ne ise olur, etme merak

Uyma kendi nefsine, Hakkın emrine bırak

Altından ağacın olsa, zümrütten yaprak

Akibet gözünü doyurur bir avuç toprak

Bul erbabını danış, akıl dinlemek ferasettir.

Zaman ahir zaman oldu, zuhur eden alamettir.

Hevai nefsine uyma, sabrın sonu selamettir

Ne aldandın behey şaşkın, bu can sana emanettir

Mal ve mülk için mağrur olma, deme varmı ben gibi

Bir muhalif rüzgar eser, savurur harman gibi

Dünya malı elde iken, düşmanların dost olur

Elde bir şey kalmayınca, dost bile düşman olur.

İbret gözüyle bakan, dünya misafirhanedir.

Bir mukim insan bulunmaz, ne tuhaf bir hanedir

Bir kefendir en sonu, zengin-fakir sermayesi

Malına gururlanan aptal değil de ya nedir

21.Yüzyıl Pınarbaşı Dergisi'nden alınmıştır. (Sayı, Mart 2010)

kültürsanat     05.05.2010 14:12:53

KAZANANLAR VE KAYBEDENLER

KAZANANLAR ve KAYBEDENLER

 

Kazanan her zaman çözümün bir parçasıdır,

kaybeden her zaman problemin bir parçasıdır.

 

Kazananın her zaman bir programı vardır,

kaybedenin her zaman bir özürü vardır.

 

Kazanan “Bu işi senin için yaparım” der,

kaybeden “Bu benim işim değil ki” der.

 

Kazanan her sorunda bir çözüm görür,

Kaybeden her çözümde bir sorun görür.

 

Kazanan “Uzak ama yolu biliyorum” der,

Kaybeden “Yakın ama yolu bilmiyorum” der.

 

Kazanan çakılların yanındaki çimeni görür,

Kaybeden çimenin yanındaki çakılları görür.

 

Kazanan “Zor olabilir ama mümkün” der,

Kaybeden “Mümkün ama çok zor” der.

 

            KAYBETMEYİ GÖZE ALSANIZ DA

KAYBETMEMEKTİR BÜTÜN SORUN

 

SİZ KAZANAN OLUN

kültürsanat     05.11.2009 22:03:05

KIZILDERİLİ ŞEFİN BİLDİRGESİ

KIZILDERİLİ ŞEFİN BİLDİRGESİ

 

Aramızda pek az ortak yan var. Atalarımızın külleri bizler için kutsaldır, onların dinlendikleri yerse kutsanmış.  Sizlerse pek üzüntü duymadan uzaklaşıyorsunuz atalarınızın mezarlarından.  Ölüleriniz mezarın kapısından geçip yıldızlar arasında dolaşmaya başlar başlamaz, unutuyorlar sizleri ve doğdukları toprakları.  Bizim ölülerimizse, onları var eden o güzelim dünyayı asla unutmazlar.  Onun yeşeren vadilerini, mırıldanan ırmaklarını, görkemli dağlarını, parça parça ovalarını, yemyeşil kıyılı göllerini, körfezlerini hep severler.

 

Kızılderili adam vahşidir, sizin şehirlerinizi anlamaz, o, bir gölün üzerinden geçen rüzgarın yumuşak gürültüsünü sever. Öğleyin yağan yağmurun temizliği, taze çam yapraklarının ağırlaştırdığı rüzgar kokusundan hoşlanır. Kızıl adam için hava kıymetlidir; çünkü, hayvan, insan, ağaç, hepsi aynı solunumdan pay alır.

 

                                                                                         Kızıl Reis SEATLE

kültürsanat     05.11.2009 21:45:48

LOKMAN HEKİM'İN TAVSİYELERİ

Herkesin hakkına riayet et.

Hayırlı işler uğrunda gayret sarf etmekten geri durma.

Herkesle hoş geçin.

Çocukların talim ve terbiyesine dikkat et.

Kendin için hoş görmediğin şeyi başkalarına reva görme.

Yapacağın işleri bilerek ve düşünerek yap.

Malınla dosta düşmana gösteriş yapma.

Akrabalarınla ilişkilerini kesme, onlara yakınlık göster.

Halkın ittifakla üzerinde durduğu şeye, sende uygunluk göster.

Bir kimseyi başkasının yanında mahcup düşürme.

Herkese karşı saygılı davran.

Öfkelendiğin zaman sözünü tartarak söyle.

İnsanlara karşı güleryüzlü ve doğru sözlü ol. 

 

kültürsanat     07.11.2009 20:19:51

BİRLİKTE HAREKET ETMEK ADINA, KAZLARDAN ALINACAK DERSLER

Birlikte hareket etmek adına, kazlardan alınacak dersler;

 

Göç eden kazları havada süzülürken hiç izlediniz mi?

İzlediyseniz grup halinde “V” şeklinde bir formda uçtuklarını 
farketmişsinizdir. Bilim adamları bu konuyu araştırmış, 
“Bu kazlar neden V şeklinde bir grup yaratarak  uçarlar” diye…

 Ve sonuçta kazların hiç de “kaz kafalı” olmadıkları ortaya çıkmış.
Bu araştırmanın sonuçlarından bizlerin ders alacağı noktalar var…
Uçan her kaz, kanat çırptığında arkasındaki kaz için onu kaldıran 
bir hava akımı yaratır. V şeklinde uçan kaz grupları, birbirlerinin 
kanat çırpışlarındaki hava akımını kullanarak uçuş menzillerini 
yüzde 71 oranında uzatıyorlar. Yani tek başına gidebilecekleri 
maksimum yolu grup halinde neredeyse ikiye katlıyorlar.

 

Alınacak ders:

Belli bir hedefi olan ve buna ulaşmak için biraraya gelen insanlar 
hedefe daha kolay ve çabuk erişirler. Çünkü birbirlerinin çekimini  kullanırlar.
 Bir kaz V grubundan çıktığı anda uçmakta güçlük çekiyor, çünkü  
kaldıraç etkisi yaratan hava akımının dışında kalmış oluyor. 
Bunun sonunda hemen gruba geri dönüyor ve “V”nin gücünü kullanıyor.

 

Alınacak ders: 

Kafamız kaz kadar çalışıyorsa, bizimle aynı yönde gidenlerle bilgi alışverişini 

sürekli kılarız.
Başta giden grup lideri yorulduğunda en arkaya geçiyor ve hemen 
arkasındaki lider konumuna geçiyor. Bu değişikliği sürekli yapıyorlar.

 

Alınacak ders:
  Liderliği paylaşmak ve zor işi rotasyonlu yapmak ivme kazandırıyor.
 Gerideki kuşlar öndekileri daha hızlı gitmek üzere bağırarak uyarıyor.
 
Alınacak ders:

   Takım ruhu. Uçuş halindeki gruptan bir kaz hastalanır
veya bir avcı tarafından vurulur da uçamayacak hale gelirse, düşen kuşa
yardım etmek üzere iki kaz gruptan ayrılıp yanına gidiyorlar. Tekrar 
uçabilene kadar veya ölümüne kadar onunla beraber kalıyorlar. Sonra gidip   
diğer bir gruba katılıyor ve kendi gruplarına ulaşıncaya kadar onlarla beraber uçuyorlar.
 
Alınacak ders:

  İşler zorlaştığında kenetlenmenin faydası var.

Bütün Dünya Dergisi'nin İnternet sayfasından alınmıştır.

kültürsanat     05.11.2009 21:22:44

BEŞERİYET İÇİN KURTULUŞ YOLU

BEŞERİYET İÇİN KURTUUŞ YOLU

Üzerlerine Allah'ın hakim ve murakıp bulunduğunu kabul etmeyenler yalnız iki şeyden  korkarlar: Kanun hükümlerinden ve  zabıta kuvvetinden...  Şayet kanun hükümlerinden  ve zabıtanın  takibinden serbest kalacaklarını bilseler, onların yapmayacağı yoktur.  Fakat  ruhlarının derinliklerinde gizledikleri niyet ve düşüncelerinden Allah'ın haberdar olduğunu bilenler, kötü niyet ve düşüncelerinden dolayı Allah'a karşı utanırlarda, kanunun cezalandırmayacağına veya  zabıtanın ulaşamayacağına emin olsalar bile, ruhlarını kirletmezler.

Onların ruhları, hisleri ve fikirleri lekesiz ve tertemiz olur.  Allah'ı hakkıyla bilenin, yalan aklına gelmez. Hileyi hiç düşünmez, kimseyi aldatmaz. Çünkü bütün bunlar Allah'a ehemmiyet vermemenin neticesi olan kötü şeylerdir.

Allah'ın lütfunu bilen intihar etmez. keremini bilen me'yus olmaz. Büyüklüğünü bilen büyüklenmekten titrer. Allah'ın birliğini bilen, insanlığın şeref ve haysiyetini yok eden, ruhu kirleten şirkten kurtulur. Allah'ın hilmini bilen yapmakta olduğu kötülüklerin cezasının geriye bırakıldığını ve bu oranda nedametle vazgeçtiği surette affa uğrayacağını, ısrar ettiği takdirde korkunç bir akibetin kendisini beklemekte 
olduğunu takdir eder.

Allah'ın kutsiyetini bilen, Allah'tan başka herşeyin, ne kadar büyük olursa olsun, aciz, muhtaç ve eksik olduğunu tasdik eder. Emniyetin, selametin yalnız Allah'tan olduğunu bilen, içine düştüğü her türlü darlık ve ıstıraptan dolayı yanlış kapıya yalvarmaz. İzzet ve Kibriya sıfatlarının Allah'a mahsus olduğunu bilen, haysiyet ve şerefini muhafaza eder de Allah'tan başkasına zillet göstermez. Varları yok, yokları var edip duran Allah'ın öldükten sonra , tekrar dirilteceği hakkındaki vaadine inanır ve hayatını ona göre düzenler.

Allah'ın adlini bilen, kötülükten uzaklaşır. Mülkün sahibinin Allah olduğunu bilen, elindekinin evvela: ileride hesabını vermek mecburiyetinde olan, bir emanetçi olduğunu itiraf eder. Kendine ulaşmış olan her nimetin, ancak Allah'ın sevk ve iradesi ile geldiğini bilen, yalnız Allah'ın bunları kat kat artıracağını ve ebedileştireceğini bilen, önüne çıkan tüm hayırlı işleri, kıymetli birer fırsat telakki eder...

                                                                                                           Anonim

kültürsanat     05.11.2009 20:06:20

KARTVİZİT DEYİP GEÇMEYİN

 

 

kültürsanat     04.10.2009 17:33:50

MUTLU OLMA SANATI

Mutlu Olma Sanatı / 29.10.2007

Mutluluğu içinizde ararsanız zor bulursunuz.Fakat dışarıda ararsanız hiç bulamazsınız. Pencereden bakan iki kişiden biri gökteki martıyı görür; diğeri yerdeki çamuru. İyimser simidi görür; kötümser ortasındaki yuvarlağı . Kederliydim ayakkabılarım yok diye, ayakları olmayan adamı görene kadar. İnsanın mutluluğu veya mutsuzluğundan dış gerçekliğin elbette payı vardır. Ailesinin bütün fertlerini bir depremde kaybeden bir insanı nasıl mutlu edersiniz? Ama yine de insanın olaylara bakış açısının da onu mutlu veya mutsuz etmesinde payı büyüktür.İnsanın bu konuda kendine yardımda bulunması gerekir. Kitaplar ve yaşam, her türlü olumsuz koşulda başarılı olmuş, mutluluğu yakalamış insanların örnekleriyle doludur. Beyin felci hastalığıyla dünyaya gelen Christy Brown’un kendi hayatını anlattığı (Benim hayatım sol ayağım) isimli kitabı bunlardan biridir.Yazar doğuştan felçli doğmuştur. Bütün organları felçlidir. Ancak bir süre sonra annesi oğlunun sol ayağını oynatarak kardeşinin kalemini almaya çalıştığını fark eder. İşte mücadele bundan sonra başlar. Annesinin yardımıyla sol ayağıyla resim çizer, kendini ifade eder, kitaplar yazar, hatta bilgisayar yardımıyla konferans verecek düzeye gelir. İnsanın sahip olduğu maddi araçlarla mutluluğu arasında doğru bir orantı kurulamamıştır. Yani senin evinde 120 eşya var benim evimde 60 tane diye sen daha mutlusun; böyle bir şey yok. “Sahip olmakla, olmak farklı şeylerdir. Sahip olmak maddi , olmak ise insanı değer zenginliğiyle ilgili bir şeydir.”Bence insanın gerçek değeri bütün maddiyatını bir kenara bıraktıktan sonra onda hala devam eden şeylerdir. Bilgi gibi, karakter gibi, ahlak gibi, sevgi gibi... İnsanoğlu durmadan yeni bir şeyler üretiyor ve yine bunlara sahip olmak için durmadan çabalıyor. Buna ne bütçe ne de insanın ömrü yeter. Bunlara sahip olamayınca da kendini fakir olarak değerlendiriyor. Aslında biz insanlar gerçek ihtiyaçlarla , suni ihtiyaçları ayırabilsek o zaman ne kadar zengin olduğumuzu anlarız. Şimdi suni ihtiyaçlara yetişemediği için kendini fakir sayıp mutsuz olanlara soruyorum: “Hiçbir çaba sarf etmeden geldiğin şu dünyada yaşaman, hem de insan olarak yaşaman büyük zenginlik değil midir? İyiyi kötüden ayırabilen bir aklının oluşu zenginlik değil midir? Gözlerinin bir tanesini kaç milyara değişirsin? Güneşi doğarken ve batarken izleyebilmen, çiçeklerin kokusunu alabilmen, çocukların saçlarını okşaman, sevdiklerine sarılabilmen, insanlara iyilik yapabilmen, kimseyi kırmadan yaşayabilmen, hiçbir cana kıymaman, helal kazanabilmen, insanları sevebilmen, Allah’a şükredebilmen, demli bir çaydan bir yudum aldıktan sonra bir oh! diyebilmen, zenginlik değil midir? Şimdi söyler misin? Sen fakir misin? Gülümsemekten, mutlu olmaktan bulaşan bir hastalık var mıdır? Elbette yok. Sadece mutluluğu başkalarına bulaştırabilirsiniz. Bu da kimsenin kurtulmak istemediği bir hastalık olsa gerek.Üzüntüden buluşan hastalık var mı? Ülserden başlayarak kansere kadar bir sürü hastalık bulaşır. O halde kendimize yardımda bulunalım. Yapacağımız iş, olaylara bakış açımızı değiştirmek. Yani penceremizin camından bakınca yerdeki çamuru değil, gökteki martıyı, yıldızları görebilmeliyiz. Kaynak; Hayatımızı değiştirecek öyküler. 1 baskı Nisan 2004 Neden kitap. nahitserbes.com alıntı

 

 

kültürsanat     17.09.2009 09:34:19

AKIL İLİM VE CEHALET

AKIL, İLİM VE CEHALET

Perşembe, 18 Haziran 2009

M. Ali KAYA Yüce Allah aklı yarattı ve ona “Bana yönel dedi.” Akıl Allah’a yöneldi. Sonra “Mahlûkata yönel” buyurdu. Akıl mahlûkata yöneldi. Yüce Allah buyurdu: “İzzetim ve celalime yemin olsun ki senden daha değerli bir şey yaratmadım. Seni ancak sevdiğim kimselere bahşederim. Sana emreder ve seni nehyederim. Seninle mükâfatlandırır, seninler cezalandırırım.” Bu hads-i kutsi ile anlıyoruz ki Allah akıl sahiplerini mükellef tutmuş ve insanı akılları ölçüsünde mükâfatı, aklını kullanmadığı ölçüde cezayı hak edeceğini duyurmuştur. Yüce Allah Âdem’i yaratıp cennete koyduktan sonra onu üç şeyle denemiştir. Akıl, din ve haya.. Âdem (as)  aklı tercih ettiği için dine ve hayâya da sahip olmuştur. Böylece aklın gereği iman, imanın gereği itaat ve hayânın sonucu güzel ahlak olmuştur. Aklın ne olduğu konusunda İslam bilginlerinin farklı görüşleri vardır ama hepsi aynı kapıya çıkmaktadır. Cumhur-u ulema aklı “kulluğun aracı, Allah’ı tanıma ve emirlerini anlama âleti, hayrı ve şerri ayırma ve cennete ulaşma vasıtası” olarak görmüşlerdir.   Akıl ile zekâyı birbirinden ayıran bilginler genel olarak zekâyı eşyayı anlama ve problemlere pratik çözüm bulmaya “zekâ” demiş aklı ise zekâyı da içine alan ama geleceği sezme ve dini anlama olarak görürler. Bu bakımdan imansızlarda akıldan ziyade zekâ ön plandadır. Mü’minlerde ise akıl önce zekâ sonra gelir. Bu bakımdan hayatı kolaylaştırma işi pratik zekânın ürünü olarak görülürken, eşyayı ve varlığı anlamlandırma aklın sonucudur demişlerdir. Bu sebeple hayatı kolaylaştıracak olan teknik ve teknolojik gelişmeler zekânın eseri olarak görülmüştür. Zekâ “kurnazlık” olarak da ele alındığı için şeytanın aklından çok zekâsının olduğu, şeytana uyanların da zekâları ile hileye ve kurnazlığa kaçarak başarılı oldukları ifade edilmiştir. Hukemâ, “şayet şeytanda akıl olsaydı asla Allah’a isyan etmezdi” demişlerdir. İnsanın dostu aklı, düşmanı da cehalettir. Bu sebeple akıllı ilme değer verir ve öğrenmeyi hayatının bir parçası haline getirir. Hayat boyu öğrenmekten kaçınmaz. Peygamberimizin (sav) “Beşikten mezara kadar öğreniniz” sözünü prensip edinir. Bu bakımdan “Kimin aklı varsa dini vardır. Kimin de dini varsa cennete girer” denilmiştir. Çünkü Allah insanı aklı nispetinde sorumlu tutar ve aklının derecesine göre mükâfat verir. ** Câfer-i Sâdık (ra) anlatıyor. Adamın birisi tek başına bir adaya çekilerek Allah’a ibadet ediyordu. Ada çok güzeldi ve her tarafı ormanlarla ve otlaklarla çevriliydi. Güzel bir dağdan çıkan tatlı suya ve çevresinde her türlü meyve ağaçlarına sahipti. Adam âbiddi ve hiç günah işlemeden Allah’a ibadet ediyordu. Bir melek onun Allah katında sevabını merak ederek yüce Allah’tan sevabını görmek istedi. Allah kulun sevabını meleğe gösterince melek bu sevabı az buldu. Hikmetini anlamak istedi. Yüce Allah meleği bir insan suretinde o abidin yanına gönderdi. Adama ‘ben de ibadetle meşgul birisiyim. Senin ibadetini duydum ve seninle beraber ibadet etmek için buraya geldim’ dedi. Melek o adamın yanında bir gün kaldı. Sabah olunca melek adama dedi: “Senin bu mekânın ne kadar güzeldir. Burada ibadetten başka bir şey yapılmaz.” Adam dedi: “Ama buranın bir kusuru vardır. Bu güzel otlar zayi olup gitmektedir. Rabbimin malı ve eşeği olsaydı onları güderdim ve bu otlar zayi olup gitmezdi.” Melek ona dedi: “Sence Rabbimin hayvanı yok mudur?” Adam dedi: “Şayet olsaydı bunca otun zayi olmasına müsaade etmezdi.” Yüce Allah meleğe vahyetti ve buyurdu: “İşte ben kuluma aklı kadar sevap verdim.” ** Allah insana akıldan daha değerli bir şey vermemiştir. Akıllının gece uykusu cahilin ibadetinden hayırlıdır. Akıllı insanın evinde oturması cahilin cihadından hayırlıdır. Allah nebi ve resullerini akıl bakımından olgunlaşmadan görevlendirmemiştir. Peygamberin aklı ümmetinin tamamından daha fazladır. Bütün abidler ibadetin üstünlüğü bakımından akıllı birinin ulaştığı mertebeye ulaşamaz. Nitekim yüce Allah Kur’ân-ı Kerimde “Ancak akıl sahipleri düşünüp öğüt alırlar” (Bakara, 2:269) buyurur.     Akıl, bağlamak ve tutmak anlamına gelir. İnsanın idrak ve anlayışı demektir. Ayette geçen “elbab” kelimesi, öz ve lübbün çoğuludur; akıl anlamındadır. İnsanın iyiyi, kötüyü, hakkı ve batılı, doğruyu ve yanlışı anlama ve idrak etme kabiliyetidir akıl. Nitekim yüce Allah “Sözü dinleyip güzeline uyan kullarımı müjdele! İşte Allah’ın kendilerini doğru yola ilettiği gerçek akıl sahipleri onlardır” (Zümer, 39:18) buyurarak onları övmüştür. Kâinat akıl sahipleri ile konuşur ve akıllı olanlar varlıkların lisan-ı hallerinden ne dediklerini anlar ve ibret alırlar. Eserden ustayı, nimetten Mün’imi, sanattan Sanii, sebeplerden müsebbib-i hakikiyi gören ve idrak eden akıldır. Akıllı insanın dili kalbindedir, cahilin aklı dilindedir. Akıllı insan kendisini işi ile gösterir. Akıllı susar işi onu över. Ziya Paşa bu sebeple “Âyinesi iştir kişinin lafa bakılmaz, / Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde…” demiştir. Akıllı insan çoğunluğa değil doğru olana uyar. Yüce Allah “Çoğunluğa uyarsan seni Allah yolundan sapıtır” (En’am, 6:116) buyurur. Allah yolunda ihlâsla giden azınlığa uymak insanı yüceltir. Yüce Allah “Kullarımdan pek azı şükreder” (Sebe, 34:13) “İman edip Salih amel işleyenler ne kadar azdır” (Sad, 38:24) buyurur. İnsanların çoğunluğu maalesef “akıllarını kullanmazlar” (Mâide, 5: 103) Yüce Allah “ilim ve hikmeti” akıl sahiplerine verdiğini belirtir. “Allah dilediğine hikmet verir. Kime hikmet verilmişse ona her türlü hayır verilmiştir; ama akıl sahiplerinden başkası öğüt alıp düşünmezler” (Bakara, 2:269; Âl-i İmran, 3:7) ** Hak karşısında mütevazı olan insanların en akıllısıdır. Dünya bir denizdir. Takva gemidir. Bu gemiyi yürüten enerji imandır. Yelkeni tevekküldür. Kaptanı akıldır. Kılavuzu ilimdir. Demir atması ise sabırdır. Böyle olursa o gemi batmadan selamete erer. Allah peygamberlerini sırf akıllarını kullansınlar diye göndermiştir. Dini en iyi anlayan ve Allah’ın emir ve yasaklarını çok iyi bilenler akıl sahibi olanlardır. Akıllı insan, kendisini yalanlamasından endişe ettiği kimseyle ko¬nuşmaz. Vermemesinden korktuğu bir kimseden, bir şey istemez. Güç yetiremeyeceği şeyi vaat etmez. Hak ettiğinden fazlasını ummaz. Üstesinden gelemeyip elden ka¬çıracağından korktuğu şeyi, gerçekleştirmeye kalkışmaz. Allah akla yetmiş beş asker vermiştir. Zıtları ise cehaletin askerleridir. 1) Hayır / Şer. 2) İman / Küfür. 3) Tasdik. / İnkâr. 4) Umut / Umutsuzluk. 5) Adalet / Haksızlık. 6) Hoşnutluk / Hırçınlık. 7) Şükür / Nankör. 8) İyimserlik / Karamsarlık. 9) Tevekkül / Hırs. 10) Şefkat/Yüreklilik. 11) Merhamet / Gazap. 12) Bilgi/Bilgisizlik. 13) Anlayışlılık / Ahmaklık. 14) İffetlilik, şereflilik / Şerefsizlik, rezillik 15) Züht / Dünyaperestlik. 16) Yumuşaklık / sertlik. 17) Utangaçlık / Utanmazlık. 18) Alçak gönüllülük / Kibirlilik. 19) Teenni (temkinli olmak) . / Acelecilik. 20) Ağırbaşlılık / Hafiflik, beyinsizlik. 21) Suskunluk / Boşboğazlık. 22) Uysallık / Dik başlılık. 23) Teslimiyet / Kuşku. 24) Sabır / Sabırsızlık. 25) Hoşgörü / İntikam. 26) Zenginlik (kanaatkârlık) / Yoksulluk (açgözlülük). 27) Hatırlama / Gaflet etmek. 28) Ezberleme / Unutma. 29) Özlem / Uzaklaşma. 30) Kanaat / İhtiras. 31) Yardımlaşma / Esirgeme. 32) Dostluk / Düşmanlık. 33) Vefa / Vefasızlık. 34) İtaat / İsyankârlık. 35) Boyun eğme / Ululanma. 36) Selâmet / Bela. 37) Sevgi/Buğz. 38) Doğruluk / Yalan. 39) Hak / Bâtıl. 40) Güvenilirlik / İhanet. 41) İhlâs / Bulanıklık. 42) İzzet-i nefs / Aptallık 43) Birbirinin kusurunu örtmek / Birbirine kusur bulmak. 44)  Birbirinin gıyabında sağlam olmak / Hileyle aldatmak. 45)  Sır saklamak / Sır ifşa etmek 46)  Namaza özen gösterme / Namazı zayi etme. 47)  Oruç tutma / Oruçsuzluk. 48)  Cihad / Cihaddan kaçma. 49)  Ahdine sadakat / Ahdi bozma. 50)  Yanında konuşulanı koru¬mak/Koğuculuk 51)  Anne-babaya iyilik, / Anne-babaya karşı gelme. 52)  Doğruluk / Riya. 53)  Maruf / Münker. 54)  Örtünme / Açılıp saçılma. 55)  Takiyye / Yayma, pervasızlık. 56)  İnsaf / Tarafgirlik.  57)  Hoş geçinmek / Azgınlık, saldırganlık. 58)  Temizlik / Kirlilik. 59)  Hayâ / Utanmazlık.  60)  İtidal / Haddi aşma, aşırılık. 61)  Rahat/Meşakkat. 62)  Kolaylık / Zorluk. 63)  Bereket / Tükeniş. 64) Dengeli olmak, / Durmadan çoğaltma yarışı. 65)  Hikmet / Hevâ ve heves. 66)  Ağırbaşlılık, vakar / Hafiflik 67)  Mutluluk / Bedbahtlık. 68)  Tövbe / Günahta ısrar 69)  Af dileme / Mağrur olma, 70)  Dikkat ve muhafaza / İhmal ve hafife alma. 71)  Allah'a yönelip yakarma / Yüz çevirip tenezzül etmeme 72)  Çalışkanlık / Tembellik. 73)  Sevinç / Hüzün. 74)  Kaynaşma / Ayrılık. 75)  Cömertlik / Cimrilik. (Kaynak: Kuleynî, Usul-i Kâfî, Akıl ve İlim Babı) Aklın sayılan bu askerlerinin tümü, ancak bir nebide veya nebinin vasisinde, ya da Allah'ın kalbini sınayarak kötülüklerden arındırdığı bir mü'minde toplanabilir. Allah dostlarına gelince onlardan hiç kimse yoktur ki, bu as¬kerlerin bir kısmına sahip olmasın ve gitgide tekâmüle doğru yol almasın, cehaletin askerlerinden peyderpey arınmasın. Bu süreç tamamlandıktan sonra nebiler ve vasi¬lerle birlikte en yüksek dereceye ulaşır. Bu dereceye ulaşmak için her şeyden önce aklı ve askerlerini bilmek, tanımak. Cehaletten ve askerlerinden de uzak durmak ge¬rekir. Allah, bizi ve sizi itaatine ve hoşnutluğuna ulaşmada başarılı kılsın. ** Yüce Allah peygamberlere “insanlara akıllarının alabileceği şekilde konuşmakla emredilmişlerdir. Aklın alameti ahlaktır. Bunun için peygamberimiz (sav) “insanlar içinde aklen en olgun olanı, ahlakı en güzel olanıdır” buyurmuşlardır. Bir insanın aklı yoksa işlediği ameller ve hayırlar onun derecesini yükseltmez ve sevabını artırmaz. Akşama kadar yaptığı hayrı sabaha kadar yıkar. Sabaha kadar yaptığını akşama kadar yıkar. Allah insanlara peygamberleri kabul edebilecekleri delillerle göndermiştir. Hz. Musa (as)  zamanında sihir rağbetteydi. Hz. Musa’nın (as)  asası sihir nevinden olup bütün sahirlerin sihirlerini yuttu. Bunu görenlerin aklı ve kalbi tatmin oldu ve iman ettiler. Hz. İsa (as)  zamanında tıp ve tababet rağbetteydi. Hz. İsa (as)  nefesi ve duası ile bütün hastalıkların şifasını ve dermansız dertlerin devasını gösterdi ve insanlar bu delil ve mucize ile imana geldiler. Hz. Muhammed (as)  zamanında edebiyat, hikmet ve belağat revaçta bulunuyordu. Kur’ân-ı Kerim ilim ve hikmeti, belağatı ve i’câzı ile o zamanın en büyük mucizesi olarak okuyanların akıl ve kalplerini teshir ederek imanlarını sağladı. Akıl ve ilmin revaçta olduğu ahir zamanda ise insanların akıllarına ve duygularına hitap ederek, akıllarını ve kalplerini tatmin etmek gerekir. Risale-i Nur bu zamanda Kur’ânın bir mucize-i maneviyesidir. Akılları ve kalpleri tatmin ediyor. Ahir zamanda Mehdi ortaya çıktığı zaman Allah onun elini insanların başları üzerine koyar. İnsanların akıllarını derleyip toparlar. Akıllarını tatmin ve kalplerini getirdiği hüccetlerle teshir eder. Allah ile kullar arasında hüccet ve delil peygamberlerdir; kullar ile Allah arasındaki hüccet ise akıldır. Peygamberler Allah’ın kullarına elçisi, kulların da Allah’a elçisidir. ** Cehaletten daha koyu bir yoksulluk, akıldan daha faydalı bir mal yoktur. İnsanın kendisini beğenmesi akıl zaafının delilidir. Akılsız dindarlığın bir değeri yoktur. İman ile küfür arasında kıt akıldan daha başka bir şey yoktur. Dindeki hikmeti ve ilmi ortaya çıkaran akıldır. Câfer-i Sâdık (ra) buyurdu: “Her şeyin ilki, kaynağı, gücü, onarıcısı ve ancak onunla yararlı olma imkânını bulduğu şey akıldır. Allah, aklı kulları için bir süs ve bir aydınlık kılmıştır. Çünkü kullar, akılla yaratıcılarını bilir, kendilerinin ya¬ratılmış olduklarının, bir yöneticilerinin olduğunun, kendilerinin yönetilenler olduk¬larının, Onun kalıcı, bakî, kendilerininse geçici, fânî olduklarının bilincine varırlar. Allah'ın yarattığı gökten, yerden, güneşten, aydan, geceden ve gündüzden O’nun varlığına ve birliğine ilişkin delilleri akıl aracılığıyla edinirler. Bütün bunların ve kendilerinin bir yaratıcısının olduğunu, bu yaratıcının asla zail olmadığını, olma¬yacağını akıl aracılığıyla kavrarlar. Onunla güzeli çirkinden ayırt ederler. Karanlığın cehalette ve aydınlığın ilimde olduğunu bilirler. Bütün bunları akıl, onlara gösterir.” Orada bulunanlar İmam’a dediler ki: “Akıl tek başına yeterli midir? Kulların başka bir şeye ihtiyaçları yok mudur?” Buyurdu ki: “Akıllı insan, Allah'ın var oluşunun dayanağı, süsü ve hidayeti kıldığı aklı aracılığıyla Allah’ın hakkın kendisi ve Rabbi olduğunu bilir. Yaratıcısı¬nın bazı şeyleri sevdiğini, bazı şeyleri sevmediğini, Ona itaat etmenin ve Ona isyan etmenin söz konusu olduğunu anlar. Aklının bütün bunları gösteremediğini de fark eder ve ancak ilimle, ilmi talep etmekle eğri ile doğrunun farkına varacağını bilir. Yine ilmi elde edememesi durumunda aklının kendisine bir yarar sağlamayacağını da anlar. O halde akıllı insanın, ilim öğrenmesi ve ilmin dayanağı olan âdabı ve usu¬lü kavraması bir zorunluluktur. Akıldan daha verimli zenginlik yoktur. Ahmaklıktan daha düşük fakirlik yoktur. Bir iş için istişareden daha güçlü bir destek olmaz.  fikirbahcesi.org'dan alınmıştır.

kültürsanat     01.09.2009 05:59:45

KUR'AN'A GÖRE CAHİL KİMDİR ?

Konu : Kur’an’a Göre Cahil Kimdir İnsanın hayat içerisinde kullandığı kavramlar çok önemlidir. Çünkü her bir kavram, kişinin olayları ve hayatı doğru bir şekilde değerlendirebilmesi için, birer ölçü birimi ve birer mihenk taşıdır. İşin başında elindeki ya da zihin dünyasındaki ölçü birimi yanlış olan biri, önüne gelen her şeyi yanlış ölçüp, biçecektir. Bunun için inanan her insan kullandığı tüm kavramları vahye inşa ettirmek zorundadır. Kavramların vahye inşa ettirilmesi insana Allah (c.c. ) ile aynı dili konuşmasını sağlayacaktır. Hal böyle olunca insan Allah’ın gör dediğini görecek, O’nun (c.c. ) baktığı yerden hadisata bakıp, O’nu (c.c. ) razı ve memnun edecek bir hayatın sahibi olacaktır. Öyleyse gelin çokça kullandığımız, ama hep tek bir anlama sıkıştırıp, diğer anlamlarını ihmal ettiğimiz önemli bir Kur’an kavramı olan cehalet ve buna duçar olan cahilin ne anlama geldiğini Kur’an aynasından bakarak öğrenelim. Kur’an cahil, cahiliye ve cehalete dair onlarca ayette çok geniş ve farklı açıklamalarda bulunur. Bizim burada bunların hepsine değinmemiz mümkün değildir. Biz sadece Kur’an’ın ce-he-le kökünden türetilen ve çeşitli kalıplarıyla 24 ayette geçen ifadelerin bağlamını dikkate alarak bazı tespitlerde bulunmaya çalışacağız. Kur’an içerisinde geçen 24 kullanımın, 4’ü direk cahiliye olarak geçmektedir. Bu 4 kullanıma dair Kur’an’ın bize söylediğini ve söylemek istediğini bir daha ki yazıya havale ederek, öncelikle ce-he-le kökünden türetilen kelimelerle Kur’an’ın kime cahil dediğine bir bakalım. Cahil: Bilgisiz olan, bir şey hakkında yeterli ilme ve bilgiye sahip olmayan, bir şeyin önemini gereği kadar fark edememiş olandır. Genelde cahil deyince hepimizin anladığı ilk mana budur. Çok ilginçtir, Kur’an böyle bir cahilliği çok da kınamamakta, bilgisizlikten dolayı yapılan yanlışların Allah tarafından af edilebileceğini söylemektedir. ( Nisa 4/17; En’am 6/54; Nahl 16/119; Hucurat 49/6 ) Cahil: Allah’ın emirlerine karşı soğuk davranan, o emirleri basite alıp gereğince önemsemeyen ve daha da kötüsü o emirlerin üzerine başka sözler söyleyendir. (Bakara 2/67 ) Cahil: Etrafında kendisine hakkı ve hakikati anlatan binlerce ayet, işaret ve mucize olmasına rağmen halen olağanüstü işler bekleyendir. (En’am 6/35, 111 ) Cahil: İyiliği emretmeyip, kötülükten alıkoymayan, insanların hatalarını bağışlamayan, müsamaha ve hoşgörü ile etrafındakilere muamele etmeyendir. (Araf 7/199 ) Cahil: Hakkında kesin bilgileri olmamasına rağmen zanna dayanarak bazı şeylerin peşine düşen ve elde ettiği eksik bilgiler üzerine hükümler bina edendir. (Hud 11/46 ) Cahil: Şehvet ve nefsanî arzularının peşinde koşan, insanı ayartan iç güdülerinin esiri olandır. (Yusuf 12/33 ) Cahil: Emanete ihanet eden, kendisine teslim edilen her ne ise, onu koruyup gözeteceği yerde, umursamayıp zayi edendir. (Ahzab 33/72 ) Cahil: Allah’a ait bir alanı başka şeyler ile paylaşan, bu paylaşımı meşru göstermeye çabalayan ve başkalarının da böyle yapmaları için teşvik edendir. ( Araf 7/138; Zümer 39/64 ) Cahil: Gönderilen elçilerin mesajlarına karşı kulak tıkayıp onları işitmeyip, anlamayan yada anlamasına rağmen anlamak istemeyendir. (Hud 11/29; Ahkaf 46/23 ) Cahil: Boş ve faydasız söz, iş ve düşüncelerin peşinde olan, nerede nasıl davranacağı belli olmayan, kendini bilmez ve taşımaz bir hayatın sahibi olandır. ( Kasas 28/55 ) Cahil: Sosyal hayatta olan biteni tam anlamı ile anlamayan ve insanların dertlerini çözüme kavuşturmak için uğraşmayandır. (Bakara 2/273 ) Cahil: Allah’ın başkasına bahşettiği bazı güzellikleri çekemeyerek kıskanan, kendi elinde bulunan nimetlere şükür edeceği yerde, başkalarının elinde bulananları hazmedemeyendir. (Yusuf 12/89 ) Cahil: Başkalarına dil uzatan, kendisi salih bir amel ortaya koymadığı gibi, güzel iş yapanlara engel olan ve güzelliği ortadan kaldırmak için ona-buna çelme takandır. (Furkan 25/63 ) Görüldüğü gibi ilahî kelamın lügatinde cahil, çok zengin bir anlam hazinesine sahiptir. Bu anlamları dikkate aldığımızda Efendimiz’in Mekke’nin en kültürlü ve soy itibari ile en asil insanına neden Ebu Cehil/Cehaletin babası dediğini daha iyi anlıyoruz. Vahye tamamen teslim olan ve kullandığı tüm kavramlarını ona inşa ettiren Efendimiz (s.a.v. ) nasıl ki, cahilin anlamını çok iyi kavramıştıysa; cehaleti de çok iyi kavramış, onu belli bir zamanın ve mekânın ismi olarak değil, bir zihniyet ve hayat tarzının ifadesi olarak anlamış ve ümmetine de böyle anlamaları için çeşitli uyarılarda bulunmuştur. Öyleyse gelin “Cahiliye zihniyetinin en temel özellikleri nelerdir? Bir hayat tarzının cahiliye diye isimlendirilmesi için ne gibi hususiyetler taşıması gerekmektedir?” sorularına cevaplar arayalım. İyisi mi; biz susalım, Kur’an konuşsun ve bir dahaki yazımızda cahiliye zihniyetinin özeliklerini bize anlatsın. Muhammed Emin Yıldırım

kültürsanat     01.09.2009 05:44:11

İFTİRA

 

İFTİRA



Olmayan birşeyi olmuş gibi anlatmak veya nakletmek. Hayatta insanoğlunun çeşitli arzu ve beklentileri vardır. Bu beklentilerine bazen erişemeyebilir. Böyle bir durumda, bazıları kendi kaderine razı olurken; bir kısım insanlar da arzu ettiklerini zorla elde etmeye çalışırlar. Bu bakımdan iftira, bir kimseyi veya bir şeyi elde etmek veya o şeyi başkalarından kıskanıp, zarar verme düşüncesinden kaynaklanmaktadır. Her halükârda, dünya için önemli olan bir nesneye karşı olan zaafın neticesinde iftira yapılır.

İftira son derece kötü ve tahribedici bir hadisedir. Hem iftirayı yapan ve hem de kendisine iftira edilen kimse için oldukça rahatsız edici bir tutumdur. İftira sonucunda insanlar arasındaki sevgi ve dostluk bağları zayıflar; dayanışma gücü ortadan kalkar. insanlar birbirine güven duymaz olurlar. Bu güvensizlik, bir toplumun sosyal hayatını tamamen felce uğratan yıkıcı bir etki yapar. İftira, toplumdaki güzellikleri yakıp bitiren bir ateş gibidir.

İftira, toplumda adaletin tam olarak etkisini kaybettiği zamanlarda yaygınlaşabilen bir sosyal ve ahlâkı hastalıktır. Çünkü adaletsizlik ve takipsizlik, kötü fiillerin yaygınlaşmasına ve artmasına yol açan bir başıboşluğa sebep olmaktadır.

İslâm'da iftira konusu, üzerinde oldukça fazla durulan bir konu olmaktadır. Çok sayıda ayet-i kerime, iftira'nın özelliğinden ve onun Allah'ın nezdinde sevilmeyen ve hatta yerilen bir davranış olduğundan bahsetmektedir.

İftiranın en ağırı namus üzerine atılan iftiradır. Bunu, Hz. Âîşe ile ilgili olarak "İfk"* olayında görmekteyiz Olay özet olarak şöyle cereyan etmiştir: Hz. Peygamber ashab-ı kirâmla sefere çıkarken, kura ile belirlenen bir eşini de beraberinde götürürdü. Bu usulle, Mustalikoğulları Gazâsına da Hz. Âîşe katılmıştı. Konaklama yerinde, devenin üzerindeki gölgelikten (mahfel) tuvalet ihtiyacı için çıkan Âîşe (r.anhâ), dönüşünde gerdanlığını düşürdüğünü farketmiş, aramak için yeniden çıkmıştır. Bu sırada ordu yola çıkmış, Hz. Âîşe, devenin üzerindeki gölgeliğin içinde zannedilmiştir. Dönüşte unutulduğunu anlayan Hz. Âîşe, orada beklemiş, ordunun arka gözcüsü Safvân b. Muattal O'nu devesine bindirerek yolda orduya yetiştirmişti.

Münâfıkların reisi Abdullah b. Ubey ve arkadaşları bunu fırsat bilerek Hz. Âîşe'ye zina iftirasında (ifk) bulundular. Bir aydan fazla bir süreyle bu dedikodu Medîne'de dolaştı. Hz. Peygamber ve Âîşe validemizin yakınları bu olaya çok üzüldü.

Daha sonra Hz. Âîşe Nûr sûresindeki şu ayetlerle temize çıkardı:

"O uydurma haberi getirip iftira (ifk) atanlar, içinizden bir topluluktur. Onu kendiniz için bir ser sanmayın, bilakis o, sizin için hayırdır. İftirada bulunanlardan her birinin kazandığı günaha göre cezası vardır. Onlardan günahın en büyüğünü yüklenene de büyük bir azap vardır."

"İftirayı işittiğiniz zaman, mümin erkeklerin ve mümin kadınların, kendiliklerinden hüsn-ü zanda bulunup da: "Bu apaçık bir iftiradır" demeleri gerekmez miydi?"

"Bir de dört şahit getirmeleri gerekmez miydi? Madem ki, bu şahitleri getiremediler, o halde onlar, Allah nezdinde, yalancıların da kendileridir"

"Eğer Allah'ın lütuf ve merhameti, dünyada ve ahirette üzerinizde olmasaydı, yaydığınız fitne yüzünden, size mutlaka büyük bir azap dokunurdu."

"Siz o iftirayı dilinize dolamıştınız. Hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadığınız şeyi ağzınızla söylüyor ve onu önemsiz birşey sanıyordunuz. Halbuki bu, Allah nezdinde büyük bir günahtır "

"O asılsız sözü duyduğunuz zaman: "Bunu konuşmak bize yakışmaz. Haşa! Bu büyük bir iftiradır" demeniz gerekmez miydi?" (en-Nûr, 24/1116).

Hz. Peygamber inen bu ayetleri tebliğ ettikten sonra; "Ya Âîşe, Allah'a hamd et. Allah seni, iftiracıların isnadından kesin olarak berî kıldı" buyurdu. Bunun üzerine Âîşe (r.anhâ) nin annesi: "Kızım, kalk da Resulullah (s.a.s)'a teşekkür et" deyince, Hz. Âîşe; "Hayır kalkmam ve yalnız Allah'a hamdederim" diye cevap verdi (bk. Buhârî, Tefsîru Sûre, 24/6, Meğâzi, 12, 32, 34, Şehâdet, 2, 15, Eymân, 13, 18, İ'tisâm, 28, Tevhîd, 35, 52; Müslim, Tevbe, 56; Ebû Dâvud, Salât, 122; Ahmed b. Hanbel, Müsned, VI, 194, 195, 197; Kamil Miras, Tecrîd-i Sarîh Tercemesi ve Şerhi, Ankara 1984, VIII, 73-97).

İftira eden kimse, bununla amacına ulaşamaz ve sonunda dünyevî ve uhrevî bakımdan kendisi zararlı çıkar. Nebî (s.a.s) "İftira eden kimse zarara uğramıştır" (Ahmed b. Hanbel, I, 91) buyurur.

İffetli bir kadına zina isnadında bulunup da bunu dört erkek şahitle ispat edemeyen bir kimse kazif cezasına çarptırılır. Bunlara ceza olarak seksen değnek vurulur ve bundan sonra şahitliklerine güvenilmez (bk. en-Nûr, 24/4; "kazf" mad.). Zina isnadında bulunan kimse kadının kocası olur ve dört şahitle bunu ispat edemezse "mulâane" yoluna başvurulur (bk.en-Nûr, 24/6-9; "Liân" mad.).

En ağır iftirayı atan kimse bile sonradan pişmanlık duyar ve durumunu düzeltirse Cenâb-ı Hakkın mağfiretine nail olabilir (en-Nûr, 24/4-5).

Günümüzde fertlerin birbirine iftirası yanında basın ve yayın yoluyla da iftiralar yapılmaktadır. Namus, iffet, haysiyet ve zimmet üzerindeki bir iftira ne kadar çok yayılırsa, iftiracının sorumluluğunun da o nisbette artması tabiidir. Ayette şöyle buyurulur: "Mümin erkek ve o kadınlara işlemedikleri bir günahla eziyet edenler (onlara iftira atanlar), doğrusu açık bir günah yüklenmişlerdir" (el-Ahzab, 33/38).

Sami ŞENER

kültürsanat     08.08.2009 17:45:03

HER KİŞİ MESLEK SAHİBİ OLABİLİR, ANCAK...

kültürsanat     13.07.2009 13:14:13

ESİNLER...

• Yemek yiyip karnın doyduğunda, yiyecek bulamayanları da getir aklına
• Yaptıklarına ne karşılık bekle, ne de alkış. İyiliği sevgi ile iyilik olduğu için yapmaya çalış.
• İnsanın baştan çıkması için sebep çok. Altının altını oymadığı değer yok.
• Dünya bir han, hepimiz yolcu. Değil hiç kimse hancı. Yalnız ettiği iyiliktir, insanın dünyadaki kazancı.
• Ne zaman kadının düzeyi düşer, Beşer de sendeler ve düşüşe geçer.
• Sorunlara gereğinde çekinmeden vurmalı neşteri.  Toplumsal hastalıkları iyi eder, yapıcı eleştiri.
• Beyaz güvercin ve defne dalı, her ikisi de barışa sevdalı.
• Elindekilerle yetin, çalma, aç kal, ama alçalma.
• Baş başa vermiş, anlaşan iki baş. Birbirine arka çıkar, gerçek arkadaş.

kültürsanat     13.07.2009 13:09:32

2600 YIL ÖNCE...

kültürsanat     13.07.2009 13:07:25

EĞER KİŞİ...

kültürsanat     13.07.2009 13:04:24

YAŞAMAYA ZAMAN AYIRIN

• Yaşamaya zaman ayırın, zira zaman yaşamak için var edilmiştir.
• Vakit öldürmek, intihar etmek demektir.
• Çalışmaya zaman ayırın, muvaffakiyetin bedeli budur.
• Düşünmeğe zaman ayırın, iktidarın kaynağı budur.
• Eğlenmeye zaman ayırın, sağduyunun kaynaklarından biri budur.
• Etrafınızdakilere nazik davranmağa zaman ayırın, saadete giden yol budur.
• Hayal kurmağa zaman ayırın, dünyanın dertlerini kısa bir zaman unutmak için, en tatlı çare budur.
• Etrafınıza bakmağa zaman ayırın, günler, insanın egoist olmasına izin vermeyecek kadar kısadır.
• Gülmeğe zaman ayırın, ruhun musikisi budur.
• Çocuklarla oynamaya zaman ayırın, bu zevklerin en büyüğüdür.
• Terbiyeli olmaya zaman ayırın, bu cemiyet insanının sembolüdür.

kültürsanat     13.07.2009 13:02:16